باز امشب حق صدایم کرده است           وارد مهمانسرایم کرده است

با همه نقصی که در من بوده است        باز هم او دعوتم بنموده است

مهمانی شد شروع ای عاشقان            نور حق کرده طلوع ای عاشقان

باز مولا سفره داری می کند                  دعوت از عید فراری می کند....

حلول ماه پرفیض رمضان مبارک دوستای گلم  نماز و روزتون قبول / برا ما هم

دعا کنید

عشق می برد تو را تا کرانه بهار

از فراز قله ها از دیار انتظار

در رهت به نوبهار گل به گل شکفته اند

قصه هایی از امید سرگذشتی از بهار

از برای ارمغان ای بهار بی خزان

جان فروز و جان فروز دل بیار و دل بیار

خداوندا ... تو کورم کن

نبینم گریه ی یک مرد ... در خلوت

برای لقمه ای نان  به پیش کودک خود سخت شرمسار است

خداوندا تو کورم کن

تا که ویرانش نکردم آنچه را از کودکی در ذهن ، من دارم

خداوند مهربان است / خداوند عدل دارد / او رفیق بی کسان است

خداوندا تو کورم کن

تو کورم کن نبینم ظلم بسیار است

نبینم یافتن انسان خوب و پاک در این دنیا چه دشوار است

نبینم اشک و آه من به پیش تو تکرار است ... تکرار است

خدایا من چه می گویم ... خدایا من چه می خواهم ...پشیمانم ...

خدایا تو نگیر از من بینایی را

خدایا تو بده فرصت ... بده فرصت

که شاید در میان نا عدالت ها... ببینم عدل دادت را .

ممنون سارای عزیز برای سروده ی زیبات

نمی دانم قصه ی این زندگی از کجا شروع شد

از آن روز که خدا مشتی خاک برداشت و گل کرد و آدم آفرید

یا از آن روز که آدم نا فرمانی و کرد و از بهشت رانده شد

اما شروع شد و دنیا و آدم ها اغاز شدند دنیا و آدم ها و بودن و زندگی کردن یعنی تولد یعنی وجود و هستی و زنده شدن

 نفس کشیدن

و گریه / گریه ی  این مو جود زمینی  که خدا نامش را انسان گذاشت و قتی فراموش کرد عهدش را و وقتی که اولین اشتباهش را مرتکب شد و ملکوت را به بهای دنیا فروخت و آمد

و خنده / خنده های آدم های دور و برش ...

زندگی با گریه شروع شد و خنده ادامه یافت برای همین بود که غم و شادی عجین شدند گرچه غم زود تر متولد شد

و عشق و محبت و نشاط و حیات و امید و ارزو و ارمان و تلاش و حرکت

که چه قدرتمندانه  و زیبا  ثانیه ها در برابرشان جان می سپردند و یکی از پس دیگری می آمدند و می رفتند  و نیستی را یارای آن نبود که در مقابل آن همه هستی بایستد

 و خواستن ها و نخواستن ها

گاهی صدا ها و گاهی سکوت

 گاهی نگاه ها به جای فریاد ها و یک دنیا حرف در پسشان/ در پس چشم های لرزان و خیس /چشم های آرام و چشم های پر هیاهو/ چشم های  تنها و مهربان /چشم های وحشی و نا مهربان

ودرد.../  رنج بودن ...

گاه  آنقدر عمیق که توان بیانش نباشد

در قلب هایی سر شار از اضطراب و نگرانی و وحشت

نگرانی های دیروز و وحشت از فردا های نا دیده

تصمیم ها و شاید ها و ای کاش ها و نمی دانم ها و حیرانی  و سر گردانی و آخر هیچ

و آدم جایز الخطا که با اشتباه متولد شده بود و زندگی می کرد فقط این بار اشتباه نکرد و از دور ها به یاد آورد که تنها نیست و خدا هست / به یاد اورد که خدایی دارد به وسعت تمام چیز های بی انتها

و خواهش ها و نیاز ها و عشق و مهربانی خدا

آری عشق خدا

خداعاشق بود و همه چیز را عاشقانه آفرید پس عاشقانه بخشید  گذشت و دوباره تمام زخم ها و درد ها التیام

یافتند

و دوباره زیبا یی جای زشتی را گرفت و تمام چیز ها ی خوب جای تمام چیز های بد را

تا آن که تمام  شد فرصت تمام شد و آدم باید می رفت و خدا به فرشته اش گفت  که  بیاید و آدمش را ببرد

و مرگ ...

این جا بود که قصه ی این زندگی تمام شد 

 فقط همین و به همین سادگی ...

کردیم نمی تونه هیچ کاری بکنه فکر نمی کردیم یه روز جوابمون و بده

عاشق کا رهای جدید بودیم تنوع همیشه لازم بود  اگه یه روز یه بر نامه جدید نمی داشتیم حوصله مون

سر می رفت طوری که می نشستیم و فکر می کردیم چیکار کنیم .

وقتی حرفمون یکی میشد هیچ کس نمی تونست بهمون نه بگه یعنی جرات نداشت ....

وقتی تو خیابون با هم راه می رفتیم همه  فقط به ما نگاه می کردن و مطمئن بودیم بهمون غبطه

می خورن (البته فکر نکنید قیافه ی خاصی داشتیم نه ما قیافه های خیلی معمولی داشتیم )اینو

خیلی ها بهمون گفته بودن که به ما حسودی شون می شه

اتحاد و دوستیمون زبونزد همه  دور و بری هامون بود  

به همه می خندیدیم اما کاری نمی کردیم که کسی بهمون بخنده

یه عالمه هیاهو و یه عالمه زندگی

خلاصه اینکه با هم میگفتیم و می خندیدیم . با هم گریه می کردیم .با هم غصه می خوردیم با هم

شادی می کردیم با هم می رفتیم و با هم می اومدیم با هم درس می خوندیم با هم درس نمی

خوندیم و... همه ی فعل های دنیا رو یه با هم کنارش بزارید

علاوه بر همه ی این ها همه مون عاشق یه چیز دیگه هم بودیم

عاشق بارون بودیم

بارون و نعمت خدا نمی دونستیم به نظر ما بارون موهبت خدا بود عشق خدا به بنده هاش

بارون واسه ما یه معنی داشت اون هم همون عشقه

این بود که یه قطره بارون یه قطره عشق و ساختیم

چون بهمون گفته بودن کله پوک هااسمشو گذاشتیم کله پوک ها

با هاش یه عالمه خاطره داریم

از وقتی از گروه دانش اموز جماعت وارد گروه دانشجو شدیم دیگه همدیگه رو خیلی نمی بینیم اما واسه

همون خاطره هامون وبلاگمون و هنوز خیلی دوست داریم

این ها همه رو گفتم که بگم یه سال دیگه هم گذشت

امروز بیست و یک فروردین تولد کلبه ی بارونی ماست

من به جای خودم تبریک می گم

سبزه ، سیب ، سماق ، سمنو ، سنجد، سنبل ، سکه و  سلام

1-2-3-4-......363-364-365 روز ، نه یه سال

365 روز دیگه گذشت این تقریبا نوزدهمین دفعه است که 365 روز می گذره و ما میشنویم که می گن بهار اومده ، اره دوباره بهار ، دوباره بارون ،دوباره عشق ...

کلی خندیدیم ، کلی گریه کردیم ، کلی شاد بودیم و کلی غصه خوردیم،  کلی اتفاق ، کلی چیز های جدید،  کلی روز های خوب و کلی روز ها که با هم بودیم و کلی لحظات خوب کنار هم که شدن کلی خاطره کلی هم روز هایی که از هم بی خبر بودیم و همدیگه رو فراموش کرده بودیم و به یاد هم نبودیم و... کلی روز ها که تو هیا هو و شلوغی های دور و برمون زندگی کردیم و کلی روز ها که تنهای تنها بودیم و یه عالمه کلی دیگه ... کلی از همه چیز ، از همه ی چیز های خوب و بد و ....  

فکر می کنیم این فقط واسه ی ما چهار تا نبوده فقط واسه کله پوک ها و واسه یه قطره بارون یه قطره عشق نبوده ،

قطعا واسه همه بوده ،

اما همه چیز گذشت  و این ادمیزاد دو پا همیشه وقتی فکر می کنه می بینه چه زود گذشت  از خودمون می پرسیم چرا عقربه های ساعت اینقدر بی رحمانه جلو می رن این همه شتاب، این همه عجله برای چیه چرا نمی گذارن توی لحظات خوبمون باقی بمونیم و ...

میدونم که این حرف ها مهم نیست  و عقربه ها باز جلو می رن و زمان باز هم می گذره و فقط و فقط و فقط این ستاره ها هستند که پس از مدتهای طو لانی که شاید همه ی ما خیلی چیز ها رو فراموش کنیم  همه ی خاطرات ما رو توی خاطره هاشون حفظ می کنند....

من ، یعنی ما ، لحظه ی تحویل سال واسه ی همه دوستای گلمون ، واسه همه ی اون هایی که دوسمون دارن و دوسشون داریم واسه اون هایی که دیدیمشون و واسه اون هایی که ندیدیمشون واسه همه ی اون هایی که به کلبه ی بارونی ما قدمی گذاشتند دعا می کنیم شما هم ما رو فراموش نکنید و ازمون یادی بکنید...

آرزوی ما 365 روز دیگه خوبی و مهربونی برای همه ی شماست برای همه ی آدم های روی این زمین .

مدتهاست که همدم دلتنگی ها و بی قراری های من همین چند برگ سفید کاغذند که هر گاه تپش

شدید قلب توان پیش رفتن از من می گیرد به سراغشان می آیم

 مدت هاست که دلم برای یک لبخند تنگ شده است مدت هاست که دلم برای عاشقی هایم تنگ شده

است برای آرزو هایم برای دلبستگی هایم ...

و چه بهتر که بگویم مدتهاست که دلم برای زندگی تنگ شده است دلم برای خودم تنگ شده

 اما حالا خسته ام حالا دیگر نه آرزویی دارم و نه دلبستگی حالا دیگر اگر کاری می کنم اگر زندگی می

کنم برای اجبارست

روزگاری بود که همیشه برای تو می نوشتم و آرزویم بود که فقط تو نوشته هایم را بخوانی

اما از تو می پرسم کدام سطر از آن همه دفتر ها را خواندی؟ کدامین زمان کدامین روز کدامین ساعت و

لحظه فقط فقط فقط کدامین لحظه یاد من از خاطر تو گذشت ؟به جای آن همه روز ها و شب هایی که

فقط با یاد تو بودم .

من در کدامین کنج زندگی تو جای داشتم ؟به جای تمام زندگیم که فقط برای تو بود .

آری حالا دیگر خسته ام خسته و تنها از آن همه اضطراب و تنش از آن همه بی قراری خسته ام از این

پریشانی از این همه این سو و آن سو دویدن و آخر هیچ .

از این همه قید و بند ها خسته ام

حالا پذیرفته ام که زندگی رسم خوشایندی نیست حالا پذیرفته ام که عشق افسانه است .

حالا نمیدانم چه کنم؟ نمی دانم مشکل از دل من است که دیوانه است یا از این دنیا که بی وفاست

آی دنیا فراموش نکن که تو همه چیز مرا از من گرفتی بی آنکه حتی به من بگویی به چه جرمی ؟

 به کدامین گناه نا کرده مجازاتم کردی که آسمان خانه دلم را برای همیشه ابری کردی ؟

مگر من از تو چه می خواستم ؟می خواستم از مهر بانی بدانم تو ظلم و جفایت را نشانم دادی

 می خواستم از صداقت بدانم تو دو رنگی ات را نشانم دادی  .

می خواستم از عشق بدانم تو نفرت را به من آموختی.

 می خواستم پرواز را تجربه کنم تو پر و بالم را شکستی و یک جا ماندن را در گوش من زمزمه کردی

 می خواستم از امید و آرزو بدانم تو واژه ی یاس را برایم معنا کردی

تو می دانستی این دل من دیوانه است و به من جفا کردی می دانستی من چگونه می شکنم و چگونه

فرو می ریزم شکستیم و فرو ریختیم

گرچه مدت هاست فراموش کرده ام آرزو کردن را ...اما به رسم آن روز ها ی قشنگ خا طراتم آرزو می

میکنم ویرانیت را ...

فقط کاش می فهمیدم که کجای این زندگی اشتباه کردم  کاش می فهمیدم ...

:
به پسرم درس بدهید
او باید بداند كه همه مردم عادل و همه آن ها صادق نیستند ، اما به پسرم بیاموزید كه به ازای هر شیاد ، انسان صدیقی هم وجود دارد . به او بگویید ، به ازای هر سیاستمدار خودخواه ، رهبر جوانمردی هم یافت می شود . به او بیاموزید ، كه در ازای هر دشمن ، دوستی هم هست . می دانم كه وقت می گیرد ، اما به او بیاموزید اگر با كار و زحمت خویش ، یك دلار كاسبی كند بهتر از آن است كه جایی روی زمین پنج دلار بیابد . به او بیاموزید كه از باختن پند بگیرد . از پیروز شدن لذت ببرد . او را از غبطه خوردن بر حذر دارید . به او نقش و تاثیر مهم خندیدن را یادآور شوید .
اگر می توانید ، به او نقش موثر كتاب در زندگی را آموزش دهید . به او بگویید تعمق كند ، به پرندگان در حال پرواز در دل آسمان دقیق شود . به گل های درون باغچه و زنبورها كه در هوا پرواز می كنند ، دقیق شود .
به پسرم بیاموزید كه در مدرسه بهتر این است كه مردود شود اما با تقلب به قبولی نرسد . به پسرم یاد بدهید با ملایم ها ، ملایم و با گردن كش ها ، گردن كش باشد . به او بگویید به عقایدش ایمان داشته باشد حتی اگر همه بر خلاف او حرف بزنند .
به پسرم یاد بدهید كه همه حرف ها را بشنود و سخنی را كه به نظرش درست می رسد انتخاب كند .
ارزش های زندگی را به پسرم آموزش دهید . اگر می توانید به پسرم یاد بدهید كه در اوج اندوه تبسم كند . به او بیاموزید كه از اشك ریختن خجالت نكشد .
به او بیاموزید كه می تواند برای فكر و شعورش مبلغی تعیین كند ، اما قیمت گذاری برای دل بی معناست .
به او بگویید كه تسلیم هیاهو نشود و اگر خود را بر حق می داند پای سخنش بایستد و با تمام قوا بجنگد .
در كار تدریس به پسرم ملایمت به خرج دهید ة اما از او یك نازپرورده نسازید . بگذارید كه او شجاع باشد ، به او بیاموزید كه به مردم اعتقاد داشته باشد توقع زیادی است اما ببینید كه چه می توانید بكنید ، پسرم كودك كم سال بسیار خوبی است .

(ممنونم امپراطوری عزیز بسیار زیبا است .)

قبله ی عاشقان بود تربت با صفای تو            

  کعبه ز دور می برد سجده به کربلای تو

شايد قبوليمون تو دانشگاه باعث شده كه اين روزها ما از هم فاصله بگيريم ولي بدون كه هيچ وقت فاصله ها حريف خاطره ها نيست.عزيزم تولدت مبارك...

گفته بودی دلتنگی هایم را با قاصدک ها قسمت کنم تا به گوش تو برسانند می گفتی قاصدک ها گوش شنوا دارند غم هایت را در گوششان زمزمه کن و به باد بسپار من اکنون صاحب دشتی قاصدکم اما مگر تو نمی دانستی قاصدک های خیس از اشک می میرند .

خوانند ...

دوباره بهانه ای جور شد چرا که دلی شکست و غصه ای به

مهمانی دل رفت و قطره اشکی نگاه خشکیده ای را یاد آور

طراوت باران شد و باز دلتنگی ...

تو هیچ وقت نبودی و من باز دلتنگ بودنت شدم

 وقتی غصه خوردم ،وقتی شکستم ،وقتی زمین خوردم ، وقتی

دوباره به تنهایی بلند شدم و ایستادم و حتی وقتی خندیدم هیچ

وقت نبودی ...

نبودی تا دل بسپاری، نبودی تا صدایم در گوش تو آوای دلتنگی

ها و بی قراری هایم را باز گو کند و نغمه های دل سپردگی تو

تپش قلب نا آرامم را آرام کند که تو هستی و دلواپسی ها فقط

دلواپسی هستند و دیگر هیچ

تو نبودی تا ببینی اضطراب ثانیه ها چطور عقربه ها را مجبور

می کنند که دو تا یکی قدم بر دارند تا به تصور مقصد امان از

لحظات ،دقایق و ساعت ها بگیرند ،به خیال شب روز سر کنند

و به امید روز شب طی کنند .

گفتم به بهانه می نویسم و تو می دانی که تنها بهانه ام تویی

گرچه می دانم هیچ وقت نمی خوانیشان اما نمی دانم چرا همیشه

به این آرزو می نویسم که اگر روزی غریبه ای بر نوشته هایم گذری کرد آن غریبه تو باشی و

باور کنی ویرانی دلی را که دلتنگی اش تویی، تا شاید من هم باور کنم یک عمر وقتی می شنیدم

دل را به دل رهی است، دروغ نبود، تا باور کنم که حقایق همیشه تلخ نیستند .

نمی دونم چرا اما احساس کردم که این فقط جسمم بود جسمی خاکی که ایستاده و قامتی خاکی که

به سختی خودش رو روی زمین می کشید

 چرا که روحم فرو ریخت در هم کوبیده شد و از اون جز یه ویرانه چیزی باقی نموند

 نمی دونم تا حالا شده با خودت فکر کنی توی یه چیزی اصلا عقب نیستی اما یه وقتی به خودت بیایی و

ببینی قافله ای که همیشه توی خیالاتت فکر می کردی اول صفش ایستادی صدای زنگش از فرسنگ ها

جلو تر به گوش می رسه

 به خودت بیای پشت سرت رو نگاه کنی اما ببینی راهی نرفتی

 به دور و برت نگاه کنی ببینی که تنهای تنهایی دنبال یه همرا بگردی اما هیچ کس رو پیدا نکنی حتی اون

هایی که ادعا می کردن دوست دارن الان گذاشتن و رفتن

 اون وقته که دلت می خواد بری یه گوشه ای توی یه خلوت

با خودت فکر می کنی حرف واسه گفتن زیاد داری اما کو گوش شنوا ....شاید دلت بگیره ...

یه کمی که این ور اون ور رو بگردی یه حضوری رو حس می کنی حضور کسی که همیشه بوده اما بودنش

عادت بوده حداقلش این که کمتر از بقیه واست مهم بوده

حالا فقط تو هستی و اون توی خلوتی که بین شلوغی ها و هیاهوی این دنیا و آدم ها به زحمت میشه

فراهم کرد

واسه من هم دعا کنید...

 اگه این شبهاخلوتی کردید...بهترین شبهای دنیا ...

 اگه حضوری حس کردید...

 اگه دلتنگی هاتون رو فقط با اونی که اون بالاست قسمت کردید

 اونی که همیشه شرمنده ی مهربونیش هستم اون هم درست وقت هایی که نا مهربونی آدم ها غصه

رو مهمون دلم می کنه  واسه من هم دعا کنید.                                                                               التماس دعا

حتما شما هم به محض ورود متوجه تغییرات شدید ...

باید بگم این تغییرات کاملا  اجباری و کاملا اتفاقی اتفاق افتاد

متا سفانه یه آدم بی معرفت کلبه ی بارونی ما رو خراب کرد و ما مجبور شدیم اون رو از نو بسازیم

سعی کردیم چیز های اصلی همون چیز هایی باشن که قبلا بودن مثلا اسم کاربری رو تغییر ندادیم و فقط

یه ۲ کنارش اضافه کردیم

اگه می بینید تاریخ پست ها همه یه تاریخه یا اینکه بعضی پست ها که برای مناسبت خاصی نوشته

شدن تاریخ اون مناسبت رو ندارن یا آرشیو چرا چیزی نداره یا چرا نظرات نیستند  یا ...

دلیلش همونه که گفتم متاسفانه به دلیل مشکلاتی که بوجود اومد ما خیلی از مطالب آرشیو مون رو

هم از دست دادیم  ...

ما هم خیلی سعی نکردیم همه چیز رو به حالت قبل در بیاریم چون به هر حال این اتفاق برای ما افتاده و

ترجیح دادیم با این پست اون رو به شما دوستان هم اطلاع بدیم و از اون دوستانی که لینک قبلی ما رو

در وبلاگشون دارن خواهش کنیم اون رو پاک کنن و به جاش لینک جدید ما رو بذارن چرا که خوشبختانه ما

تمام لینک هامون رو هنوزم داریم

امیدوارم یه قطره بارون یه قطره عشق ۲ هم مثل اولی مورد لطف شما قرار بگیره

هر چهارتامون منتظر کامنت های قشنگتون هستیم

با آروزی شاد باش و سلامتی برای همه

                                                    چهار کله پوک

از بارون برام بگو ... 

از باریدن از تازه شدن از مهربونی از طراوت بارون

از عشق برام بگو از عطر بارون از صدای سکوت در تپش قلب آسمون

 از بارون برام بگو از ارمغان بارون برام بگو 

 از هدیه ای که همیشه به سفارش آسمون برام می آورد

 از شبنم بگو ...

از دیاری برام بگو که بارون نوید نو شدن به اون داد از خشکیده هایی که تازه شدند

 از آدم هایی برام بگو که زیر بارون بدون چتر قدم زدند

از بهاری برام بگو که شکوفه هاش قطره های ریز و درشت عشق بارون اند از بارون برام بگو یعنی از عشق برام بگو از عشق خیس و بارونی آسمون به کویر تشنه ی زمین ...

 از چکاوکی برام بگو که زیر بارون تر شدن رو تجربه کرد

از بوسه ی ابر پاره پاره ای برام بگو که به دشت زندگی بخشید

 از همه ی این ها که برام گفتی باز از بارون برام بگو تا شاید بعد کویر دل من به یک قطره عشق بارون تازه بشه

برام بگو چون آهنگ صدای تو از نغمه های بارون دلنشین تره

 تو بگو تا من هم برات بگم ... برات از بارون بگم

آره... باز از بارون بگم می خوام از بارونی برات بگم که فقط واسه اینکه آسمون دلم ابری بود شبنم اشکو به چشام هدیه می کرد

تا شاید بفهمی که چرا زیر بارون رحمت خدا فقط واسه تو دعا می کردم

از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش                  زده ام فالی و فریاد رسی می آید

تو می آیی . این را همه می دانیم و در پس پرده ی اشک. برق چشمانمان.  برق امید به آمدن توست

سینه هامان تنگ گشته و چشمهایمان اشکبار

از ظلمت قومی که به روی هر چه بوی خداست خاک می پاشد که دیگر در شامه جهان نپیچد

که دلها را تازه کند . که به آینه های قلب های آماده برق ایمان نیندازد . که سر مست حقیقت نکند

که هوای ترک ظلمت به سر ها نیفکند

قومی که موسی و عیسی و محمد (صلوات ا... علیهم ) نمی شناسد . تنها می خواهد حکومت کند

تفرقه بیندازد و حکومت کند .

اما تو می آیی همه می دانند که می آیی . ای در هم شکننده ی شوکت جباران .

این را همه می دانیم و ظهورت را انتظار می کشیم ...

ولی آقای ما ...

سینه ها مان تنگ گشته و چشم هامان اشکبار ... حرمت ها مدت هاست که شکسته شده 

و بدعت ها آشکار .

می دانم می دانم . کاش آنگونه بودیم که می پسندی . کاش بزرگ بودیم و وسیع و آزاد ... نه کوچک و

محدود و اسیر .

کاش شیعه بودیم و عارف به حقتان نه واماندگان در لفظ و در بند حاجات حقیر دنیا .

ولی آقا هنوز هم غروب جمعه ها حتی اگر ندانیم چرا دل ها مان می گیرد .

اگر خوب نیستیم خوبی را دوست داریم و عشق به شما عشق به تمام خوبی هاست

پس بیا تا روحی تازه در کالبد اندیشه ها و اعمالمان دمیده شود . تا به خاطر بیاوریم تما چیز هایی را که

به فراموشی سپرده ایم

تا بار دیگر بشریت حلاوت حضور امام را نواده ای از خاندان رسالت را بچشد .

بیا و ...

 بندگی را عشق را ایمان را و زیستن را بار دیگر معنا کن .